عظيم عظيم پور

70

امام على (ع) در نهج البلاغه (فارسى)

يعنى حكمى نيست مگر از جانب خدا . ( اين كلمه را هميشه شعار خود قرار داده غوغايى برپا مىنمودند . ) پس حضرت فرمان جنگ داد ، چون جنگ تمام شد فهميدند كه نُه تن از خوارج فرار كرده و كشته نشده‌اند و از اصحاب حضرت فقط هشت تن كشته شده بودند . » « 1 » سيد جعفر شهيدى در بخش تعليقات اين خطبه گويد : « از خوارج نُه تن جان به در بردند و از سپاهيان امام نُه تن شهيد شدند . » « 2 » امام ( ع ) از به حكومت رسيدن مروان بن حكم خبر مىدهد امام ( ع ) در يكى از پيش‌گويىها از به حكومت رسيدن مروان بن حكم و فرزندان او خبر مىدهد . مىگويند مروان بن حكم در جنگ جمل در بصره اسير شد و امام حسن و امام حسين ( ع ) را به پيشگاه على ( ع ) شفيع قرار داد ، آن دو بزرگوار دربارهء مروان با پدر سخن گفتند ، و على ( ع ) او را رها كرد . حسنَيْن ( ع ) گفتند : بايد با تو بيعت كند اى امير مؤمنان . در اينجا امام ( ع ) در سخنانى شيوا مىفرمايد : « أَوَ لَمْ يُبَايِعْنِى بِعْدَ قَتْلِ عُثَمانَ ؟ لَا حَاجَةَ لِى فِى بَيْعَتِهِ إِنَّهَا كَفٌّ يَهُودِيَّةٌ . لَوْ بَايَعَنِى بِكَفّهِ لَغَدَرَ بِسَبْتِهِ أَمَا إنّ لَهُ إمْرَةً كَلَعْقَةِ الْكَلْب أَنْفَهُ . وَ هُوَ أَبُواْلأَكْبُشِ الْأَرْبَعَةِ وَ سَتَلْقى اْلأُمَّةُ مِنْهُ وَ مِنْ وَلَدِهِ يَوْماً احْمَرَ » « 3 » ؛ مگر پس از كشته شدن عثمان با من بيعت نكرد ؟ من به بيعت او نيازى ندارم ( زيرا او بيعت شكن است ) . دستش در بيعت دادن چون دست يهود است . اگر آشكارا با دست خود بيعت كند در نهان پيمان‌شكنى كند . او در آينده بر مردم حكومت خواهد كرد ( امّا مدت اين حكومت كوتاه است ) . چنان كه سگ بينى خود را مىليسد . او پدر چهار رئيس و فرمانروا خواهد بود و مردم از دست او و فرزندانش روز سرخ و خونينى را خواهند ديد . ابن ابىالحديد در شرح اين سخنان امام ( ع ) مىگويد :

--> ( 1 ) . ترجمه و شرح نهج‌البلاغه ، فيض‌الاسلام ، شرح خطبه 58 ، ص 149 . ( 2 ) . ترجمه نهج‌البلاغه ، سيد جعفر شهيدى ، بخش تعليقات ، خطبه 59 ، ص 464 . ( 3 ) . نهج‌البلاغه ، خطبه 73 .